Dany Lademacher

Dany Lademacher

Het moest even bezinken...

Het maakte niet zoveel uit over wat voor apparatuur of gitaar je speelde want binnen een 'split-second' hoorde je dat jij het was. En jij... Jij speelde eigenlijk altijd gewoon goed en smaakvol. Jij was uniek. Als gitarist, als mens.

Mijn eerste kennismaking met jouw spel was het album 'Cha Cha' van Herman Brood. Ik moet een jaar of veertien zijn geweest toen ik de cd leende bij de bibliotheek in Krommenie. Je spel vloeiend als water. Je ritme strak, de tone en feel spot on. Wow. En die specifieke 'Lademacher-signature-gitaarlick'. Die wilde ik ook leren!

Rond 2003 leerden we elkaar kennen toen we beiden tijdens de zeven dagen durende 'Vrienden van Amstel'-slopersweek in Ahoy speelden. Ik viel misschien op omdat ik ook een Les Paul had. Je was zo vriendelijk en enthousiast dat ik bijna dacht dat het niet echt was. Je noemde me meteen 'broertje'. Zo was jij gewoon. Als het goed voelde, dan was het ook goed.

In 2010 speelde je zelfs een solo in op de 2e Ruben Hoeke Band cd 'Coexist'. Wow. Dany Lademacher op onze cd...

Door de jaren heen bleven we in contact en kwamen we elkaar sporadisch tegen en dan altijd; die gulle, grote glimlach. Een grap. Een echt gemeende hartelijke knuffel. Je stelde een gitaar beschikbaar voor mijn 'Red House'-veiling t.b.v. het noodlijdend weeshuis in Ecuador. Inmiddels staat het 'Red House' al een paar jaar en hebben zestig kinderen nu een veilig en schoon onderkomen.

Toen je 70 werd namen we met een groep vrienden een speciale 'Saturday Night' voor je op. Ik mocht de solo doen en verwerkte daar als eerbetoon die specifieke 'Lademacher-signature-gitaarlick' in. Natuurlijk kon ik em nooit zo spelen zoals jij dat kon, maar je vond het geweldig. Voor wie het leuk vind is hier een link naar de videoclip: https://www.youtube.com/watch?v=7fqqUyaWcTE

We speelden een aantal keren samen en hoewel ik het altijd een beetje 'mweh' vind in een context als deze een foto te plaatsen waar ik zelf ook op sta, plaats ik em toch omdat het me even terugslingert naar het moment dat we voor het eerst samen speelden en ik dacht; Wow... Ik sta gewoon naast Dany Lademacher op het podium... Naast Dany fuckin' Lademacher! En weet je... Het moment duurde wellicht maar even, de support die ik daar van jouw kreeg was voor het leven.

Dank je wel voor alles wat je was en voor mij altijd zal blijven, Dany.

Have a safe flight lieverd. ❤🎸